"جنگ نرم" همانطور که رهبر حکیم انقلاب فرمودند بلافاصله پس از پایان جنگ سخت در سال 67 آغاز گردید. جنگی که هر چه پیش می‌رویم، شدیدتر و مخرب تر می نماید و جبهه ی مقابل، در این راه، بر هزینه و نیروی خود، هر چه بیشتر می افزاید. در این مطلب، تصمیم بر آن است که مقایسه ای بین جبهه رزمندگان جنگ نرم و رزمندگان جنگ نرم انجام دهیم و به نتایجی دست یابیم.

با نگاهی عمیق به اتفاقات 8 ماه گذشته و مقایسه آن با دوران 8 سال دفاع مقدس، نکات حیرت انگیزی به دست می آید که می تواند در مواجهه آینده که قطعا به مراتب سخت تر از این ماهها و روزها خواهد بود راهگشا باشد. در این مجال اندک به برخی از آنها اشاره می شود:

سرعت، رمز پیروزی

شتاب و سرعت بسیار زیاد جنگ نرم ، از مؤثرترین مؤلفه هایی است که آن را از جنگ سخت متمایز می کند. اگر در آن دوران، برای شناسایی موقعیت و تجهیزات دشمن، طراحی تک یا پاتک، تجهیز و توجیه نیروهای عمل کننده و ... فرصتهایی چند ماهه در اختیار بود، دوران جنگ نرم، یک روز هم نباید از دست برود. تجهیز و توجیه نیروی عمل کننده یا مدافع باید از قبل صورت گرفته باشد. دقیقه ها و در مواردی ثانیه ها نیز تعیین کننده اند. سرعت مهمترین ویژگی جنگ نرم است.

رسانه، مهمترین ابزار تهاجم و دفاع

اگر در جنگ سخت، اطلاعات عملیات نقش ابزار کمکی را ایفا می کند، در جنگ نرم، رسانه، خود یک سلاح است و سایر موارد حاشیه ای و کمک کننده اند. اگر رسانه در جنگ سخت، ابزار جنگ روانی است تا توپ و تانک و فانتوم دشمن را به انحراف وادار کند، در جنگ و البته دفاع نرم، رسانه همان توپ و تانک و فانتوم است.

هیچ خطایی بخشودنی نیست

اگر در جنگ سخت، خطای چند متری در اصابت گلوله به هدف، پذیرفته شده است و توان انهدام تمام یا بخشهای مهمی از هدف را داراست، در جنگ نرم، تیر و گلوله ای که رها می شود، اگر درست به مرکز هدف برخورد نکند، خسارتی جبران ناپذیر در نیروهای خودی برجا می گذارد؛ علاوه بر اینکه در شلیک بعدی چون زمان از دست رفته است، اثر بخشی وجود نخواهد داشت.

مرزهای نامرئی جنگ و دفاع

با اینکه در هر جنگی، مرزی برای تهاجم و دفاع تعریف می شود، جنگ نرم در مرزهای فکر و قلب انسانها جریان دارد که به نوعی نادیدنی است. این جنگ تا پشت در و چه بسا تا درون خانه های مردم ادامه می یابد. مهمترین راه مقابله با نفوذ دشمن به این مرزها، بصیرت است که هر کس به تنهایی باید دارا باشد. همانگونه که برای مقابله با حملات شیمیایی و میکروبی، هر فردی باید به ماسک و لباس مخصوص مجهز باشد، بصیرت و صبر نیز سلاحهایی است که فرد فرد جامعه باید دارا باشد تا از آسیبهای کشنده حملات نرم مصون بماند.

جنگ نرم شهید ندارد، کشته ها تلف می شوند.

کشته و مجروح جنگ سخت، شهید و جانباز است. والا مقام، مورد احترام و گرانمایه است. کشته جنگ نرم اما تلف شده است چون به جای جان، اعتقادات خود را  می بازد. مجروح جنگ نرم نیز تنها یک بیمار است که باید علاج شود و البته از یک منظر خطرناک هم هست، چون حاوی ویروس تردید و ابهام است. دیگران را هم آلوده می کند.

حماسه سازان هر دو صحنه

همچنانکه افسران و فرماندهان ظفرمند و حماسه ساز 8 سال دفاع مقدس، اکثرا از میان دانشجویان، استادان و طلاب حزب اللهی نظیر علم الهدی، حسن باقری، چمران و ... بودند، دانشجویان و طلاب بصیر افسران جنگ نرم و استادان فرماندهان این میدان لقب گرفته اند. این میدان، درجه دار و دکتر و نمی شناسد، چه بسا یک دانشجوی بصیر نقشی به مراتب کلیدی تر از فلان به اصطلاح روشنفکر ایفا نماید.

رهبری حکیمانه

در جریان هر دو مواجهه است که انسان ضرورت وجود یک رهبر بصیر، مدیر و مدبر، باتقوا، شجاع, کاردان، متوکل به خدا و معتمد به نفس را با تمام وجود حس می کند. الان پس از هشت ماه پرتلاطم و طوفانی است که می توان دریافت که رهبر حکیم انقلاب چگونه کشتی انقلاب را به سلامت از دل امواج سهمگین نفاق عبور داد و به ساحل شفافیت و امنیت و آرامش رساند.